Nederlands

Naat beweegt zich in een spanningsveld tussen structuur en overgave, tussen herinnering en aanwezigheid. Zijn werk is geworteld in het abstract realisme, waarin werkelijkheid en verbeelding versmelten tot een gelaagd, tastbaar geheel.

De invloed van zijn vader — glazenier en schilder — is onmiskenbaar aanwezig. Als kind keek Naat toe hoe glas kleur, licht en stilte in zich opnam. Die wereld van precisie en geduld vormt tot op vandaag een diepgaande inspiratiebron.

Ook in zijn professionele leven stond kleur centraal. Jarenlang werkte hij als colorist voor een behangpapierfirma, waar hij kleuren ontwikkelde en afstemde op interieurtrends en materiaalstructuren. Later deelde hij zijn passie als docent kleurenleer, waarbij hij studenten begeleidde in hun begrip van kleurwerking, harmonie en contrast.

Zijn benadering is sterk beïnvloed door het gedachtegoed van Johannes Itten, de kunstenaar die de kleurencirkel ontwierp en kleur psychologisch, emotioneel en spiritueel onderzocht. Voor Naat is kleurenleer geen theorie, maar een manier van kijken, voelen en denken.

In zijn schilderijen zie je de voortdurende zoektocht naar balans tussen het organische en het rechtlijnige. Vormen die lijken te ademen botsen op lijnen die orde willen brengen — geen conflict, maar een creatieve spanning waaruit telkens iets nieuws kan ontstaan.

Tijd wordt hier niet lineair beleefd, maar als iets dat in lagen bestaat. Fragmenten, sporen en herinneringen krijgen een plek, niet als nostalgie, maar als levende aanwezigheid.

In zijn recente werk maakt Naat gebruik van assemblagetechnieken: hij voegt restmaterialen, gevonden objecten en textuurdragers samen tot beelden met een haast archeologische gelaagdheid. Hij plakt delen af met tape — een daad van beheersing — om ze vervolgens weer los te trekken. Wat achterblijft zijn sporen, littekens en open plekken vol betekenis: een ritueel van loslaten.

En ja, zijn bibberziekte zoals hij dat noemt laat soms een lichte trilling achter in zijn penseelvoering — een onbedoelde, maar unieke signatuur. Een zachte dans tussen beperking en expressie, tussen toeval en controle.

Français

Naat évolue dans un champ de tension entre structure et lâcher-prise, entre mémoire et présence. Son travail s’ancre dans le réalisme abstrait, où réalité et imagination se superposent en compositions tactiles et stratifiées.

L’influence de son père — maître verrier et peintre — est omniprésente. Enfant, Naat observait le verre capter la lumière, la couleur, le silence. Ce monde de patience et de précision reste au cœur de son geste artistique.

Professionnellement, Naat a travaillé pendant des années comme coloriste dans une entreprise de papier peint, où il développait des gammes de couleurs en dialogue avec les matériaux et les intérieurs. Par la suite, il est devenu professeur de théorie des couleurs, partageant sa passion pour les contrastes, les harmonies et les effets visuels profonds.

Il puise une grande inspiration dans le travail de Johannes Itten, maître du Bauhaus, inventeur du cercle chromatique et penseur de la couleur dans toutes ses dimensions sensorielles et spirituelles. Pour Naat, la couleur est la charpente même de l’image.

Ses peintures explorent l’équilibre fragile entre formes organiques et lignes rigides — non dans le conflit, mais dans une tension créative et féconde.

Le temps, chez lui, ne s’écoule pas de façon linéaire, mais en couches. Les fragments et les traces ne sont pas des vestiges du passé, mais des présences actives.

Dans ses œuvres récentes, Naat pratique l’assemblage, en intégrant matériaux trouvés et textures comme autant de strates archéologiques. Il masque parfois certaines zones avec du ruban adhésif, geste de contrôle, pour ensuite le retirer. Ce qu’il reste : des marques, des absences, des cicatrices visuelles chargées de sens. Un processus de libération lente.

Et oui — son parkinsonisme laisse parfois une légère vibration dans le geste. Une ligne tremblante, certes, mais bien à lui. Un clin d’œil ironique, quelque part entre la contrainte et la liberté.

English

Naat moves within a field of tension between structure and surrender, between memory and presence. His work is rooted in abstract realism, where reality and imagination blend into layered, tactile compositions.

The influence of his father — a glazier and painter — is unmistakable. As a child, Naat watched glass absorb light, colour, and silence. That world of precision and patience still informs his artistic voice today.

Professionally, Naat worked for many years as a colourist in a wallpaper company, developing palettes that responded to light, space and material. Later, he became a teacher of colour theory, a role in which he shared his fascination for the emotional and psychological dimensions of colour.

His approach is deeply inspired by Johannes Itten, the Bauhaus master who designed the colour wheel and dissected colour’s impact on perception and spirit. For Naat, colour is not a finishing touch — it's the core of composition.

His paintings seek out the fragile balance between the organic and the linear. Breathing forms meet rigid lines — not in opposition, but in tension, where something vital can emerge.

Time is not linear here but layered. Fragments and traces are not remnants of the past, but active presences within the work.

His recent practice involves assemblage techniques, combining found materials and textures into almost archaeological surfaces. He often masks sections with tape, an act of control — only to remove it later, revealing scars, absences, and accidents that become part of the narrative. Letting go, layer by layer.

And yes — his Parkinson’s sometimes adds a light tremor to his brushstroke. Let’s say it adds character. A slightly involuntary, but entirely authentic line — somewhere between humour and defiance.

Italiano

Naat si muove in un equilibrio teso tra struttura e abbandono, tra memoria e presenza. Il suo lavoro affonda le radici nel realismo astratto, dove realtà e immaginazione si fondono in superfici stratificate e tattili.

L’influenza del padre — vetraio e pittore — è evidente. Da bambino, Naat osservava il vetro assorbire luce, colore e silenzio. Quel mondo di precisione e pazienza continua a ispirare il suo approccio creativo.

Per molti anni, Naat ha lavorato come colorista per un’azienda di carta da parati, creando palette che dialogavano con materiali, ambienti e luce. In seguito ha insegnato teoria del colore, trasmettendo la sua profonda conoscenza degli effetti visivi ed emotivi delle tonalità.

Si ispira fortemente a Johannes Itten, maestro del Bauhaus, che ideò il cerchio cromatico e analizzò il colore in tutte le sue dimensioni percettive e spirituali. Per Naat, il colore non è decorazione, ma struttura mentale e sensibile.

Nei suoi dipinti, la tensione tra l’organico e il lineare è palpabile. Forme che respirano incontrano linee che cercano ordine — non in conflitto, ma in un dialogo creativo.

Il tempo, nelle sue opere, non è lineare ma stratificato. Tracce e frammenti non evocano solo il passato: sono presenze vive.

Nelle opere recenti, Naat utilizza tecniche di assemblaggio, combinando materiali trovati e texture in superfici quasi archeologiche. Spesso copre aree con del nastro adesivo, come gesto di controllo — per poi rimuoverlo, rivelando cicatrici, spazi vuoti e segni inattesi. Una liberazione graduale, piena di significato.

E sì — il suo parkinsonismo lascia talvolta una leggera vibrazione nel tratto. Una firma involontaria, ma inconfondibilmente autentica. Un piccolo sorriso tremolante tra limite e libertà.